Wat de eID-kaart echt invult in een patiëntenfiche

Dit artikel beschrijft de ontwerpprincipes van een eID-traject. De koppeling wordt niet als actief aangeboden in MediCloud; het bereik moet vóór gebruik worden bevestigd.

De tijdwinst is echt, maar begrensd

Een secretariaatsmedewerker die een identiteit manueel intikt, doet ongeveer vijftien invoeringen: naam, voornamen, geboortedatum, straat, nummer, bus, postcode, gemeente, rijksregisternummer. Op een honderdtal nieuwe patiënten per jaar is de gewonnen tijd merkbaar, maar niet spectaculair.

De echte kost van manuele invoer is niet de tijd. Het is de afwijking. Een verkeerd gespelde straat, een omgedraaide datum, een vergeten accent, en dezelfde patiënt bestaat twee keer in het systeem. Het duplicaat valt niet op de dag dat het ontstaat; het valt op drie jaar later, wanneer de helft van de voorgeschiedenis aan de ene kant staat en de helft aan de andere.

Wat de kaart brengt en het toetsenbord niet

Een gegeven dat van de kaart wordt gelezen, is niet alleen juister: het is gekwalificeerd. We weten dat het uit een officiële bron komt, we weten wanneer het gelezen is, en we kunnen het onderscheiden van een gegeven dat de patiënt telefonisch heeft opgegeven.

Dat onderscheid lijkt theoretisch tot de dag waarop het dat niet meer is:

• een opgegeven adres dat het adres op de kaart tegenspreekt, moet worden nagekeken, niet stilzwijgend overschreven;
• een telefoonnummer dat een familielid doorgeeft, heeft niet dezelfde status als een nummer dat de patiënt zelf bevestigt;
• een gegeven dat uit een oud programma is geïmporteerd, moet als zodanig herkenbaar blijven, ook tien jaar na de migratie.

Goede software toont dus drie dingen verschillend: wat van de kaart komt, wat de patiënt heeft opgegeven, en wat een extern systeem heeft geleverd.

Het rijksregisternummer: koppelsleutel, geen technische sleutel

Het rijksregisternummer is uitstekend om een patiënt terug te vinden. Als primaire sleutel van een databank is het slecht, om minstens drie redenen: niet elke patiënt heeft er een, het kan gecorrigeerd worden, en het opslaan als structurerende identificator verspreidt het overal in het systeem, ook waar het niets te zoeken heeft.

Het principe dat u in de gekozen software moet controleren: het rijksregisternummer dient om te koppelen en te zoeken. De technische identificator van de patiënt blijft intern en zonder betekenis.

En wanneer er geen kaart is?

Het werkproces moet handmatige invoer en latere verificatie toelaten, zonder een tweede fiche voor dezelfde persoon te creëren. De eID-koppeling wordt niet als actief aangeboden in MediCloud.

Samenvoegen blijft een menselijke beslissing

Controleer bij de evaluatie van software dat verschillen zichtbaar zijn, dat validatie expliciet gebeurt en dat de verantwoordelijke terug te vinden is. Samenvoegen bij twijfel blijft een menselijke beslissing.

Een stille samenvoeging die achteraf fout blijkt, kost oneindig veel meer dan het duplicaat dat ze beweerde op te lossen.